8.6.11

ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ


Ο ερημίτης κι ο τρελός
μετρούν ανάποδα τις ώρες.
Ντύνονται πάντα με κουρέλια. Μ’ αινίγματα.
Πνίγουν κραυγές. Κρύβουν ζωές.
Βλέπουν βαθιά μέσα στους άλλους.
Ξυπνάνε αλήθειες. Κινούν υποψίες.

Ο διάβολος κι ο άγγελος
μετρούν ανάποδα τους εραστές τους.
Ντύνονται πάντα μες στο φως. Σαν τον καπνό.
Μεταμορφώνονται και προκαλούν.
Ξέρουν βαθιά τι θέλει ο άλλος.
Τον συναρπάζουν. Τον ξελογιάζουν.

Η ύπαρξη και η σκιά
μετρούν ανάποδα τις προβολές τους.
Ντύνονται πάντα εναλλαγές τους.
Θολές ματιές. Χαραγματιές.
Αντανακλούν βαθιά μέσα στους άλλους.
Τους παρασέρνουν. Τους μπερδεύουν.

Τι βγαίνει από την ένωση;

Αυτό το σκοτεινό που πλάθει το δυαδικό
κέλυφος της οργής μου…
σε ποιόν ταιριάζει να εκραγεί;

Σ’ αυτόν που μ’ εξαπάτησε.

Στον ίδιο το δημιουργό!


Πίνακας: «Detail of the Creation of Adam» by Michelangelo

9 σχόλια:

Dark13Sun είπε...

η ομορφιά των 2 άκρων...

καλημέρα

ευαγγελια είπε...

Ζευγάρι...όλα...
μια μοναξιά στο βάθος
κλαίει μ' αναφιλητά...
Βυθίστηκα στις λέξεις σου...
ευχαριστώ!...

madame_obscure είπε...

"Ο φίλος μου ο Άγγελος σκαρφάλωσε από κει που βρισκόταν στον μύλο. έμεινα μόνος, και τότε το φάσμα αυτό χάθηκε από μπροστά μου, αλλά βρέθηκα καθισμένος σε μιαν όμορφη ακροποταμιά κάτω απ' το φως του φεγγαριού να ακούω ένα αρπιστή που τραγουδούσε με την άρπα του. και ο σκοπός έλεγε: "Ό άνθρωπος που γνώμη δεν αλλάζει είναι σαν το στάσιμο νερό, και θρέφει ερπετά του νου" "

(Μπλέηκ)

...και -αν και λίγο τραβηγμένα- μπορούμε να πούμε ότι όποιος επιμένει στη μία όψη, κατέχει μεν γνώση, αλλά γνώση μισή. Και άρα φτωχή. Όσο χρειάζεται ο διάβολος χρειάζεται κι ο άγγελος κι όσο χρειάζεται ο άγγελος χρειάζεται κι ο διάβολος. Αλλιώς έχουμε το απόλυτο καλό ή το απόλυτο κακό, φύσεις νοσηρές και οι δύο, όπως και κάθε τι απόλυτο και "στάσιμο"...


Υ.Γ.
Αδερφάκι, έχω πήξει λέεεμεεεεεεεεε...χαχαχα. Καλά λένε ότι η κάθε εξεταστική είναι ένα μικρό τέλος του κόσμου. Όταν έχεις 400 σελίδες μόνο για ένα απλό επιλεγόμενο μάθημα, αρχίζεις να σκέφτεσαι πως ο καθηγητής είναι ο αντίχριστος...... :P

Φιλάκια πολλά πολλά πολλά -με αίματα και οστά, μην ξεφεύγουμε!!!!

Άτη Σολέρτη είπε...

Dark 13 Sun, η καταραμένη ομορφιά για την ακρίβεια! χαχα! Να είσαι καλά! Ευχαριστώ που πέρασες!

Ευαγγελία, εκτιμώ πολύ τη "βύθιση"! Δυστυχώς πίσω απ' το κάθε δυο βρίσκεται πάντα ένα. Εγώ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και την επίσκεψη!

Αδερφάκι καλησπέρες! Ο Μπλέηκ πάντα διδάσκει σοφίες... Έτσι είναι όπως τα λες, και δεν το βρίσκω τραβηγμένο. Ο άκρατος οίνος εξάλλου - για να σε πάω και στους αρχαίους δικούς μας - εθεωρείτο συνήθεια των βαρβάρων. Το ένστικτο της φύσης θα πω εγώ...
Ευχαριστώ πολύ που πέρασες! Καλή δύναμη για την εξεταστική! Τα ξέρω... τι να πω? Και καλή επιτυχία! Φιλάκια πολλά... και μην ανησυχείς... και να θέλαμε να ξεφύγουμε... μπορούμε; χαχα!

antipoihsh είπε...

Σοφία, στα τελευταία σου δείγματα γραφής διακρίνω κατακόρυφη ανέλιξη. Η ταπεινή μου άποψη είναι πως η γραφή σου ωριμάζει, πως τεχνικά βελτιώνεσαι και χειρίζεσαι τα εκφραστικά σου μέσα με μια οικονομία θαυμαστή. Μου δημιουργείς μεγάλη προσμονή για το επόμενο κι αυτό είναι ένα στοίχημα ακριβό. Μπράβο!

Άτη Σολέρτη είπε...

Άννα καλησπέρα! Χαίρομαι για την επίσκεψη! Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Η αλήθεια είναι πως σπάνια γράφω τα τελευταία χρόνια. Τα ποιήματα που δημοσιεύω εδώ, είναι κυρίως έργο της περασμένης δεκαετίας. Εκτιμώ τις παρατηρήσεις σου αν και δεν μένω σε αυτές γενικά... Στα τεχνικά εννοώ... Στο σήμερα τα ερεθίσματα είναι πολλά και δυστυχώς η ποίηση τόσο έξω μου όσο και μέσα μου τείνει να εκλείψει. Ελπίζω να μη χαθώ στο σκηνικό που συναντώ για να μη χάσω! Να είσαι καλά! Καλό απόγευμα!

ποιώ-ελένη είπε...

Η ύπαρξη και η σκιά
μετρούν ανάποδα τις προβολές τους.
Ντύνονται πάντα εναλλαγές τους.
Θολές ματιές. Χαραγματιές.
Αντανακλούν βαθιά μέσα στους άλλους.
Τους παρασέρνουν. Τους μπερδεύουν.
Μια φιλισοφική χροιά στην ποίηση
φιλί

Λευτερης Πανουσης είπε...

τα πιο ωραια ανθη, τα μαζευει κανεις σε τυχαιους κηπους...
εξαιρετικο!

Άτη Σολέρτη είπε...

Ελένη καλημέρα! Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Ειλικρινά εκτιμώ κάθε επίσκεψη! Φιλιά!

Λευτέρη, θερμές ευχαριστίες για το πέρασμα και το τιμητικό σχόλιο! Να είσαι καλά!